ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΠΟ ΕΔΩ, ΤΟ 10ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ Ε.Τ. ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ (IOYΛΙΟΣ-ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017):


Όλα τα προηγούμενα τεύχη του e-περιοδικού μας, διαθέσιμα με ένα κλικ, εδώ : http://issuu.com/greekuforeview/

--- U.A.V., ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ UFO ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ ---

Tα U.A.V. (Unmanned/Uninhabited Aerial Vehicle), είναι τηλεκατευθυνόμενα εναέρια οχήματα που χρησιμοποιούνται κυρίως από τους στρατούς των χωρών για χαρτογράφηση και εναέρια παρακολούθηση περιοχών. Συνήθως είναι μικρά αεροπλανικά τηλεκατευθυνόμενα, αλλά τα οχήματα αυτά προσφέρουν περιορισμένη ικανότητα ελιγμών, έχουν μεγάλη χωρητικότητα, απαιτούν ένα διάδρομο για απογείωση και δεν μπορούν να αιωρούνται. Αρκετές χώρες που κατέχουν την τεχνολογία της αντίστροφης μηχανικής, έχουν φτιάξει κατά καιρούς αρκετά σε σχήμα ιπτάμενων δίσκων που καλύπτουν τις παραπάνω ανάγκες, αλλά μυστηριωδώς όλες οι χώρες κρατούν τα προγράμματα αυτά μυστικά. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτό γίνεται γιατί αυτή η τεχνολογία είναι αντιγραμμένη από πεσμένα ufo που έχουν συλλεχθεί κατά καιρούς. Πρώτοι οι Γερμανοί την περίοδο 1938-1945, αντιγράφοντας το σχήμα και αρκετά κατανοητά μηχανικά μέρη από ufo δημιούργησαν τα πρώτα ανθρώπινα αντίγραφα, τα πασίγνωστα Haunebu και Vril, που ήταν τα πρώτα δισκοειδή εναέρια οχήματα με μηχανές αντιβαρύτητας. Ταυτόχρονα, οι Ναζί κατασκεύασαν στην Ανταρκτική μια αεροπορική βάση για να επιτεθούν στις Ηνωμένες Πολιτείες από το Νότιο Πόλο, μια βάση όπου θα απογειώνονταν αυτά τα πρωτότυπα σκάφη με την κωδική ονομασία «Νeuschwabenland». Όμως, οι λεγόμενες τότε, μηχανές αντιβαρύτητας του Μπράουν παρουσίαζαν τόσα πολλά προβλήματα που δεν κατάφεραν να πετάξουν ‘’σωστά’’ ποτέ. Οι γνώσεις του ηλεκτρομαγνητισμού, της αεροδυναμικής αλλά και της αντιβαρύτητας ήταν σε τόσο πρωταρχικά στάδια που δημιούργησαν σε πολλά ζητήματα ένα αναπόφευκτο αδιέξοδο.
Η «μυστήρια ενέργεια του μαύρου Ήλιου», (αντιβαρύτητα) και τα δισκοειδή σκάφη, μετά την λήξη του πολέμου πέρασαν στα χέρια των Αμερικανών, μαζί με τους συλληφθέντες Ναζί επιστήμονες. Οι 760 Ναζί επιστήμονες και φυσικοί εγκαταστάθηκαν στο Ελ Πάσο του Τέξας και στο Alamogordo του Νέου Μεξικού, και μαζί με τους κορυφαίους Αμερικανούς επιστήμονες ξεκίνησαν το 1946 μια μυστική συνεργασία που ονομάστηκε «progect paperclip».
Τέσσερα χρόνια μετά (1952-1953), η Γαλλία έκανε την έκπληξη με το κατασκεύασμα του Rene 'Couzinet, τη νέα γαλλική του «αεροδίνη» που ονομάστηκε «RC360», αεροδυναμικά πρωτότυπο για εκείνη την εποχή, με οριζόντιο τουρμποελικοειδή κινητήρα 135ίππων. Όμως, ο οριζόντιος κινητήρας και η έλλειψη φτερών δεν του έδινε σταθερότητα στη πτήση. Μάλλον οι Γαλλικές συμμαχικές δυνάμεις βρήκαν τα Ναζιστικά σχέδια των κελυφών των πρώτων Vril αλλά όχι και της αντιβαρυτικής μηχανής. Ίσως, προσδοκούσαν σε μια συνεργασία με την Αμερική που δεν ήρθε ποτέ.
Στις ΗΠΑ από το 1947 και μετά έχουμε τις εμφανίσεις πολλών ufo. Μερικά από αυτά ίσως να ήταν ανθρώπινα αντίγραφα. Όπως τα μυστηριώδη ιπτάμενα φώτα στο Lubbock του Τέξας αλλά και η μυστηριώδης συντριβή στο Aztec του Νέου Μεξικού. Το μόνο, όμως, σκάφος που έμοιαζε με ufo και παρουσίασε επίσημα η Αμερική ήταν, 10 χρόνια μετά, το τηλεκατευθυνόμενο pepp aeroshell (1950-60) της ΝΑΣΑ, το οποίο χρησιμοποιούσαν στο Νέο Μεξικό για τη δοκιμή αλεξίπτωτων για το διαστημικό πρόγραμμα Voyager Mars Lander.
Ο μόνος που είχε να μας δείξει ένα πραγματικό ιπτάμενο δισκοειδή όχημα εκείνο τον καιρό, ήταν η καναδική εταιρία Avro-Canada. To 1953 η CIA διαπιστώνει ότι η αεροναυπηγική εταιρεία Avro-Canada, Βρετανοκαναδικών συμφερόντων προσπαθεί να κατασκευάσει έναν ιπτάμενο δίσκο. Οι Αμερικάνοι φοβούμενοι ότι η ΕΣΣΔ έχει κατασκευάσει ένα ανάλογο οπλικό σύστημα, εισέρχονται το 1953 στην Βρετανοκαναδική εταιρεία προσφέροντας σημαντικό ποσό για αυτή την έρευνα, στο πλαίσιο του σχεδίου «Silverbug». Το 1955 δημιουργήθηκε το πρώτο Αvrocar και η κατασκευή του ήταν σχετικά απλή. Τρεις μικρές μηχανές τζετ γύρω από έναν κεντρικό έλικα που απορροφούσε τον αέρα μέσω ενός κεντρικού σωλήνα αναρρόφησης στο κέντρο του δίσκου. Στις δοκιμές καταγράφονταν σοβαρά προβλήματα αστάθειας πάνω από ύψος 2.5 μέτρων και οι προσπάθειες βελτίωσης κατέληξαν άκαρπες. Η χρηματοδότηση του σχεδίου τελικά σταμάτησε το 1961, μετά τη δαπάνη 7.5 εκατομμυρίων δολλαρίων.
Άκαρπες αποδείχθηκαν και οι προσπάθειες στην Αγγλία σχεδόν τις ίδιες χρονιές (1959-1960), στην δημιουργία του αερόπλοιου «Skyship», που προοριζόταν για επιβατική χρήση.
Το 1992, η εταιρία Moller International , κατάφερε να βγάλει στην παραγωγή ένα μίνι αντίγραφο του Avrocar, το «Skycar». Το δισκοειδή όχημα «Skycar» του Paul Moller's, μπορούσε να μπερδευτεί εύκολα με ufo, αφού πετούσε άνετα μέχρι και 25 μέτρα σε ύψος! Όμως, ήταν αργό και αρκετά ασταθή.
Το 2001,η Ρωσία κατασκεύασε με τη σειρά της και αυτή ένα δισκοειδή σκάφος, το «EKIP» που προοριζόταν για μεταφορά επιβατών αλλά και εμπορευμάτων. Προβλήματα όμως στην λειτουργία του κινητήρα, ακύρωσαν την παραγωγή.
Το 2007, η εταιρία Aesir του Ηνωμένου Βασίλειου ανέπτυξε ένα μικρό U.A.V. κάθετης απογείωσης που έμοιαζε αρκετά με ufo, και στο σχήμα αλλά και σε κινήσεις. Εξοπλισμένο με ένα αυτόνομο σύστημα ελέγχου πτήσης και διαχείρισης μέσω ενός απλού ασύρματου συστήματος επίγειου ελέγχου, μπορούσε να μεταφέρει ένα 10κιλο ωφέλιμο φορτίο έως και μία ώρα. Αποτελείται από ένα ηλεκτρικό κινητήρα που τροφοδοτούσαν μπαταρίες λιθίου, ένα τεράστιο κάθετο έλικα στο κέντρο του και κινητά πτερύγια στο περίβλημά του για να αλλάζει κατεύθυνση.
Στις μέρες μας, πολλές χώρες παρουσιάζονται να κατέχουν την τεχνολογία των ufo και να κατασκευάζουν πειραματικά στρατιωτικά U.A.V. αντίγραφα. Αρχές του 2011, το πρακτορείο ειδήσεων Fars της Τεχεράνης αναφέρει ότι το Ιράν έχει κατασκευάσει το πρώτο ιπτάμενο δίσκο (U.A.V.) που λέγεται «Zohal» και είναι ένα τηλεκατευθυνόμενο όχημα για εναέρια παρακολούθηση και για διάφορες άλλες αποστολές. Η Ιρανική έκθεση δεν έδωσε καμία ένδειξη για το μέγεθος του ιπταμένου οχήματος αλλά αναφέρει ότι είναι μικρό και μπορεί να πετάξει και σε εσωτερικούς χώρους. Το πρακτορείο ειδήσεων Fars, τελειώνει το δημοσίευμα λέγοντας ότι σε μια έκθεση για στρατιωτικές τεχνολογίες παρακολούθησε την πτήση του «Zohal», ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.
Η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ (USAF) μπορεί να έχει απίστευτα στοιχεία στα χέρια της για συντριβές ufo, για Γερμανικά απόρρητα έγγραφα, για μηχανές αντιβαρύτητας, ανθρώπινα αντίγραφα ιπτάμενων δίσκων και πειραματικά U.A.V’s , όμως δεν έχει παραδεχθεί επίσημα τίποτα από όλα αυτά. Αλλά αρκετά πρόσφατα δημιουργήματά της, προδίδουν αυτή τη τεχνολογία...